...

...παρά μονάχος σου να στέκεις
με το 'να χέρι πάνω απ' τα μάτια
να σκιάζει την αντηλιά
του κατάφωρου κόσμου

κάλλιο να είναι μακρυά ο έρωτας
και ας τον περιμένεις.

Θυσία

Σε είδαν μου παν χθες από μακρυά
κάτω σε πέταξαν και σε χτυπούσαν,
κάποιοι βγάζαν και φωτογραφίες
ίσως για να το μάθουν
αυτοί που θέλουν να προσπαθήσουν
περισσότερο από δαύτους.

Είδηση έγιναν τα επεισόδια
ενώ τα όνειρά σου έπεφταν από την τσέπη
καθώς χτυπούσες στο οδόστρωμα
θυσία σ' όσους θεοί θέλουν να γίνουν
χωρίς να γίνουν πρώτα άνθρωποι.

Κάπως έτσι είν' όλα καμωμένα
μα εσύ μέσα σου μοχθείς
για μια στιγμή λεύτερη!
Άλλοι μήτε αυτό δεν αγρικούν.

Μισοί άνθρωποι

...για να προσφέρουμε απλόχερα τον πόνο
και να ζητάμε σπαρακτικά
πιότερα απ' όσα θέλουμε να δώσουμε

για να χάσουν τα σπουδαία την αξία τους
σαν πεσμένα φύλλα να σαπίζουν μέσα μας
και να γκρεμίζεται άξαφνα ο κόσμος σε μια στιγμή

για να στροβιλιζόμαστε χωρίς σκοπό
να νιώθουμε τον κρότο των όπλων σ'ένα βλέμμα
και πως η θλίψη δε μετριέται

για να καταλάβουμε πόσο οικτροί είμαστε
και να προσπαθούμε παραπάνω
ώσπου τα κύματα να σωθούν

...γι' αυτό είναι ο έρωτας.

Μητέρα

Όλα τα νοιάστηκες
μα δε φρόντισες να μου μάθεις να νοιάζομαι
για αυτούς που η ζωή μετρημένα τους τα έδωσε
που τους χαρίζουν αγκαλιές μονάχα όταν περισσεύουν
κι αυτοί τις γυαλίζουν σαν πολύτιμα πετράδια
δε νοιάστηκες να μου μάθεις να φροντίζω
για σένα.

Κι όταν σε ρώτησα γιατί, μου είπες
"δεν έκανες λάθος αγόρι μου,
απλά άργησες λίγο".

Για έναν άλλο κόσμο

Νικητή τον χαρακτηρίζουν
γιατί η ζωή του είναι μια μάχη
και αυτός φροντίζει να νικά
όποιο κι αν είν' το κόστος.

Φαντάζει σαν γενναίος
μα οι γενναίοι δε νικούν συχνά
γιατί ο έρωτας για το καλό
σε άδικες μάχες τους ρίχνει.

Μα αυτός δε νοιάζεται
αν είναι γενναίος ή δειλός
κάνει απλά τη δουλειά του
όποιο κι αν είν' το κόστος.

Μα όσο κι αν μοχθεί
για ποιο σκοπό ξοδεύει το χρόνο του;
Πόσο πόνο θα χρειαστεί
και άραγε θα καταλάβει στο τέλος...

άδικος είναι ο κόσμος
μα την καλοσύνη
δεν την κάνεις για ανταπόδοση
την χαρίζεις στον εαυτό σου.

Επέτειος χαμού

Ξεγλυστρά και πέφτει ότι αγγίζω.
Πόσο να αντέξεις;
Με μια παλάμη άδεια
να ψιλαφείς τα αγκάθια των ανθρώπων
και όσα λιγοστά σου χάρισαν
και τους χάρισες κι εσύ
έχοντας πέσει απ' τα χέρια σας
το έδαφος αργά και σταθερά
να τα αφομοιώνει
ώσπου να γίνουν ένα
προσφέροντάς σου την ευκαιρία
να αντιληφθείς επιτέλους
πως έτσι θα καταλήξεις
ένα με το χώμα
όχι σαν υπόσχεση ολοκλήρωσης
ή έστω ως επέτειος χαμού
μα ένα ακόμη θύμα
στο στρατόπεδο των χαμένων
έχοντας αφήσει πίσω
μονάχα χαρακιές
μνήμες παροδικές
που σιγά σιγά επουλώνονται
κι από την άλλη να στέκουν θριαμβευτές
ο χρόνος, η φύση και η ζωή
χωρίς υποσχέσεις
ελεύθεροι.

Παροδικό

Περιμένοντας τον κύκλο να κλείσει
μ' ένα γλυκό μούδιασμα ζάλης,
μάτια που κοιτούν μα δε βλέπουν
και μια ηλεκτρική βοή να διαπερνά το κρανίο...
στέκω ακίνητος· καθώς ανασηκώθηκα από κάτω
με το 'να χέρι να στηρίζει το σώμα
στο άλλο κρατώντας κάτι ασήμαντο
που στην ανάγκη χρήσιμο μπορεί να φανεί.

Περιμένω πως ο κύκλος θα κλείσει
γιατί κύκλος θα είναι δεν μπορεί
όσα θα έκανα να έχουν χαθεί
μαζί με μια παροδική πραγματικότητα
κι εγώ να στέκω ακίνητος στο χάος
μην όντας ικανός να καταλάβω.
Μια λανθασμένη εντύπωση θα είναι,
απλά τον κύκλο πρέπει να αναμένω
για πόσο ακόμα δε γνωρίζω
και πως θα κλείσει ελπίζω να προλάβω
ώσπου να κάτσω κάτω και πάλι.

Περιμένω τον κύκλο να κλείσει
μα κύκλο δεν μπορώ να δω
καθώς στέκω ακίνητος
και επιστρέφει η όρασή μου
μον' μια ευθεία αντικρίζω
που προς τα κάτω φαντάζει να πηγαίνει
με την κατάληξη στον ορίζοντα να χάνεται.

Δες

Δεν το βλέπεις;
Δεν ισορροπεί το ρημάδι.
Τι προσπαθείς να πετύχεις;
Τι δεν καταλαβαίνεις;
Κοίτα γύρω.
Κοίτα τους ανθρώπους.
Βλέπουν κάπου αλλού.
Βλέπουν τα πάντα εκτός από δαύτους.
Αλλιώς τα 'χεις στο μυαλό σου.
Αλλιώς χρωμάτιζες τα τεφτέρια σου.
Τι δεν καταλαβαίνεις;
Δεν το βλέπεις;
Δεν ισορροπεί το ρημάδι.

Προηγμένοι πρωτόγονοι

Είμαστε οι προηγμένοι πρωτόγονοι.
Αυτοί που τα αστέρια να μετρήσουν προσπαθούν
γιατί το χάος τους τρομάζει.

Αυτοί που τον κόσμο πλάθουν και λυγίζουν
μα τη γη με τα χέρια σκάβουν.

Αυτοί που τη φύση βάζουν σε χαρτιά
κι έπειτα τα καίνε για να τους ζεστάνουν.

Αυτοί που στο διάστημα ταξιδεύουν
γιατί ένας πλανήτης δεν τους χωρά.

Αυτοί που σε οθόνες μιλούν
μα να συζητήσουν δεν ξέρουν.

Αυτοί που να επιλέγουν ελεύθεροι μπορούν
μα φοβούνται να το κάνουν.

Είμαστε οι προηγμένοι πρωτόγονοι.
Αυτοί που τα αστέρια να μετρήσουν μπορούν
αν το πιστέψουν.

Υπάλληλος

Γιατί βλέπεις το άδικο και δεν αντιδράς;
Δεν αντιδράς μονάχα σφίγγεσαι
σφίγγεσαι μια ζωή
μια ζωή χωρίς ήχο
χωρίς ήχο χωρίς φωνή
χωρίς φωνή υποκύπτεις
υποκύπτεις κι αναρωτιέσαι γιατί δε σου φτάνει η ανάσα
η ανάσα σου που μοιάζει με λαχανιασμένου
λαχανιασμένου και κυνηγημένου
κυνηγημένου που τρέχει χωρίς να βλέπει 
χωρίς να βλέπει ότι τριγύρω τρέχουν κι άλλοι κυνηγημένοι
κυνηγημένοι είμαστε κι ας μη βλέπουμε το γιατί.
Γιατί βλέπουμε το άδικο και δεν αντιδρούμε;

Η ζωή δεν περιμένει

Η ζωή δεν περιμένει
στη γωνία να σκύψεις
και να καθαρίσεις τη σκόνη
που έχει καλύψει τον εαυτό σου
και ν' αποκαλυφθεί τόσο λαμπρός
όσο θα ήθελες
κι όσο δε μπορείς...
η ζωή δεν περιμένει.

Κανείς δε θα σε καταλάβει
και μονάχα αυτό ήθελες
κι ας μη γεννήθηκες στον ουρανό σαν αστέρι
κι ας μην περπάτησες στο νερό σαν ξωτικό
κι ας μη θεράπευσες τυφλούς σα μάγος
μια ματιά μαγική μονάχα
ούτε ο εαυτός σου δε σου χάρισε...
κανείς δε θα σε καταλάβει.

Να σκοτώσεις την ελπίδα
κι απ' τις πληγές της να αρχίσει ν' αναβλύζει
όλος ο πόνος σου που είχε καταπιεί
και μέσα της κρατούσε φυλακισμένο
όταν έσφιγγες τα δόντια
τώρα το στόμα θα ανοίξεις
γιατί η ελπίδα δεν είσαι εσύ...
να σκοτώσεις την ελπίδα.

Οι τελευταίες μέρες ενός μπατίρη

Δε θα' ταν μια υπέροχη θυσία; Αν ξημέρωνα με χρήματα στην τσέπη.
Αν έβλεπα μια βιτρίνα κι έμπαινα να ψωνίσω
να μοιάσω με ηθοποιό ή τραγουδιστή
να έχω κομψή εμφάνιση και να σε γοητεύσω.

Δε θα' ταν μια υπέροχη θυσία;
Αν σου έκανα το τραπέζι σε όμορφα εστιατόρια
με εξωτική κουζίνα και όμορφες χαρτοπετσέτες
την ομορφιά της ζωής στα ματάκια σου να έβλεπα.

Δε θα' ταν μια υπέροχη θυσία;
Αν είχα ένα σπιτάκι με όλες τις ανέσεις
με ακριβά έπιπλα και αυτοματισμούς
τον έρωτά μας να στεγάσουμε.

Τα όνειρά μας θα γίνονταν πραγματικότητα;
Ή τουλάχιστον ό,τι θα θυμόμασταν για όνειρο
αν είχαμε χρόνο να σκεφτούμε,
αν είχαμε ζωή να νιώσουμε;
Το σήμερα να γέμιζε από το χθες μας.

Η ζωή δε θα ήταν ποτέ η ίδια.
Αύριο πληρώνομαι από τη νέα μου δουλειά...

Κάτι ξεχωριστό

Η ζωή προχωράει.
Δε θα σταματήσω ξανά πίσω να κοιτάξω.
Δε θα σταματήσω ξανά!
Είμαι περήφανος για τις επιλογές μου.
Σε έναν άδικο κόσμο αυτές είναι οι επιλογές μου.
Και θα παλέψω γι' αυτές! ΘΑ ΠΑΛΕΨΩ!

Δε θα χαριστώ στα λάθη μας.
Δε θα ξεχαστώ ξανά. Δε θα με καταπιεί η καθημερινότητα.
Δε θα απογοητευτώ από την αδιαφορία.
Δε θα φοβηθώ γι' αυτό που είμαι.
Δεν είμαι ΤΙΠΟΤΑ...
τίποτα παραπάνω από τον εαυτό μου.

Αυτή είναι η ζωή.
Δεν είμαστε τόσο διαφορετικοί.
Κατά βάθος τα ίδια θέλουμε.
Να βρούμε... τι; Τι να βρούμε ΠΕΣ ΜΟΥ;
ΚΙ ΟΤΑΝ ΤΟ ΒΡΕΙΣ...
θα χαθώ μέσα σου.

Πόσος χρόνος να χρειάζεται;

5 λεπτά...
που θα έβλεπες τηλεόραση,
που θα χάζευες στο ίντερνετ,
που θα πήγαινες για καφέ από συνήθεια,
που θα έπαιζες video-game,
που θα κουτσομπόλευες,
που θα αγχωνόσουν για τις υποχρεώσεις σου...

Μερικά χαμένα πεντάλεπτα να διαθέσεις στον εαυτό σου.

Μόνο για να ηρεμήσεις και να σκεφτείς...
τι θέλεις για τη ζωή σου;

Δε χρειάζεται να δικαιολογηθείς με προφάσεις.
Κανείς δε σε κατηγορεί.
Είσαι μόνος σου... να αποφασίσεις.

Οι αναμνήσεις ξαναγυρίζουνε...

Θέλω να πετύχω
να πιάσω την καλή
να φτάσω ψηλά
και να λέω
γιατί να βοηθήσω τους άλλους
εγώ παιδεύτηκα και τα κατάφερα
εμένα ποιος με βοήθησε να φτάσω εδώ που έφτασα
τόσο ψηλά που δε μπορώ να ξεχωρίσω τι έχει κάτω.

Θέλω να βγω στην τηλεόραση
και να δώσω κουράγιο
για τα παιδιά που έχουν όνειρα
να τους πω ότι αν επιμείνουν
και προσπαθούν συνεχώς θα πετύχουν
γιατί εγώ είμαι στην τηλεόραση
και μπορώ να λέω ότι μαλακία μου κατέβει.

Θέλω να φτάσω μέχρι εκεί που φτάνει η ελπίδα μου
να την αγκαλιάσω
να τη φιλήσω
και μετά να τη φτύσω
γιατί δεν ονειρεύτηκα την ελπίδα
αλλά μια ζωή που δε μπορώ να αποκτήσω
μέσα από τους φτηνούς θησαυρούς των διαφημίσεων
μέσα από τα στενά όρια του μυαλού μου
πρόδωσα και προδώθηκα
απ' όσα φάνταζαν αληθινά
και πως να γυρίσω πίσω.