Πρωτοχρονιά στη σκοπιά

Για επεξηγήσεις στρατιωτικής ορολογίας δείτε στο τέλος του κειμένου. Για άλλους άγνωστους όρους δείτε εδώ.

Τώρα που άλλαξε ο χρόνος θυμήθηκα και είπα να μοιραστώ μαζί σας μια ιστορία. Τυχερούληδες! Ετοιμαστείτε λοιπόν... φορέστε μια δεύτερη ζακέτα και ένα τρίτο ζευγάρι κάλτσες γιατί τα ξύλα για το τζάκι και το πετρέλαιο τελείωσαν, κουκουλωθείτε με μια κουβέρτα και καλή ανάγνωση.

Αυτή η ιστορία αφορά μια αλλαγή χρονιάς διαφορετική από τις άλλες, την οποία έζησα κατά τη διάρκεια της θητείας μου. Αυτός ο στρατός είναι τόσο μοναδική εμπειρία που σου μένει αξέχαστη ρε γαμώτο. Τζάμπα τόσα λεφτά που έχω δώσει για ψυχοθεραπεία.

Την παραμονή πρωτοχρονιάς, λοιπόν, του 2007 προς 2008 βρισκόμουν σε στρατόπεδο της Αλεξανδρούπολης διανύοντας περίπου τον 8ο μήνα της θητείας μου. Ήμουν πολύ χαρούμενος που θα περνούσα την πρωτοχρονιά στο στρατόπεδο. Όλα φάνταζαν ονειρικά. Παντού ήταν χιονισμένα και είχε παγώσει ο κώλος μας, τα χαμογελαστά πρόσωπα των φαντάρων έμοιαζαν σα να τους είχαν σκοτώσει τη μάνα κι εγώ είχα λιώσει στη σκοπιά και τη δουλειά και μύριζα σα να είχα πάνω μου κάτι που είχε ψοφήσει. Κατά τα άλλα δεν ήταν και τόσο άσχημα γιατί τις αργίες στο στρατό τουλάχιστον έχει ησυχία και το βράδυ μπορεί να πίναμε τίποτα με τα παιδιά για να ευθυμήσουμε. Τι σημασία έχει άλλωστε το που είσαι. Μπορείς κάποιες φορές να περάσεις καλά.

Βέβαια έτσι νομίζαμε μέχρι το πρωί της παραμονής όταν εμφανίστηκε ο επόπτης (1) που είχε υπηρεσία για την παραμονή. Κατά διαβολική σύμπτωση ήταν μακράν ο πιο ψυχοπαθής αξιωματικός του στρατοπέδου και είχε βάλει σκοπό να περάσει μια όμορφη και ήσυχη νύχτα με τους αγαπημένους του φαντάρους. Πολύ ήσυχη! Και φρόντισε να κάνει απόλυτα σαφές κατά την πρωινή αναφορά (2) ότι όποιον πιάσει με αλκοόλ θα βγει εξοδούχος (3) μετά τις γιορτές... του πάσχα. Επίσης μας θύμισε με τη γλυκιά φωνή του τα "Ο εχθρός παραμονεύει", "Αν κοιμάσαι στη σκοπιά, στρατοδικείο πάραυτα", "Κόψε το τάκα τάκα τα θαλαμοφύλακα" και άλλες μεγάλες επιτυχίες του.

Μετά την αναφορά όλοι οι φαντάροι είχαν τη χαμογελαστή έκφραση που περιέγραψα παραπάνω και κάποιος κραύγαζε με ενθουσιασμό όντας γονατιστός "Γιατί θεέ μου αυτός;" ενώ στη συνέχεια πήρε φόρα και χτύπησε το κεφάλι του στον τοίχο σαν υπέρτατη ένδειξη ευγνωμοσύνης.

Ας αφήσουμε όμως για λίγο τον επόπτη και ας πάμε στο χαρμόσυνο γεγονός μιας γέννας. Μερικές μέρες πριν, μια σκυλίτσα που είχε γίνει θαμώνας του στρατοπέδου γιατί της άρεσε πως έφτιαχναν στο ΚΨΜ (4) τον καπουτσίνο, είχε γεννήσει ακριβώς μπροστά στο θάλαμό μας (5) ένα τσούρμο αξιολάτρευτα κουτάβια. Επειδή όμως το μέρος είχε πολύ ηχορύπανση από τα ροχαλητά και τις κλανιές των φαντάρων η σκυλίτσα είδε κι απόειδε και μετέφερε τα κουτάβια της λίγο πιο πέρα δίπλα στην επικαλυπτική σκοπιά (6). Μάλλον το καινούργιο σημείο ήταν λίγο πιο ζεστό γιατί έκοβε ο αέρας από το φυλάκιο της σκοπιάς (7).

Το μεσημέρι που είχα σκοπιά στην επικαλυπτική, ο επόπτης επικοινώνησε με τον υπεύθυνο της πύλης που ήταν κάποιος επιλοχίας ή κάτι τέτοιο. Μετά από λίγο ο επιλοχίας ερχόταν προς το μέρος μου. Παραξενεύτηκα λίγο γιατί το μεσημέρι στο στρατόπεδο δεν κουνιέται φύλλο αλλά σκέφτηκα ότι με τέτοιον επόπτη θα κάνουν έφοδο (8) και το μεσημέρι. Έτσι εκεί που περίμενα ο επιλοχίας να μου πει παρασύνθημα και τα συναφή, αυτός πλησίασε αδιαφορώντας για αυτά τα τυπικά και είπε δείχνοντας κάπως προβληματισμένος:
-"Ο επόπτης θέλει να διώξουμε τα κουτάβια από τη σκοπιά."
-"Και που να τα πάμε; Θα παγώσουν μ' αυτή την παγωνιά", απάντησα.
Τα κουτάβια τα είχε βάλει η μάνα τους μέσα σε μια λακκούβα και είχε κάτσει από πάνω τους σαν την κλώσα για να ζεσταίνονται.
-"Θα του πω ότι δε μ' αφήνει η μάνα τους να τα πάρω", είπε ο επιλοχίας μετά από λίγο.
-"Έτσι πες του. Κι άμα θέλει ας έρθει να τα πάρει αυτός."

Μετά από λίγο ο επιλοχίας επέστρεψε.
-"Επιμένει. Μου είπε να τους ρίξω νερό για να τα πάρει η μάνα τους", μου είπε.
-"Καλά είναι τελείως μαλάκας;" διερωτήθηκα ρητορικά. "Να τους ρίξεις νερό μες στην παγωνιά, θα ψοφήσουν τα κουτάβια. Παραμονή πρωτοχρονιάς είναι. Τι άνθρωπος είναι αυτός;"
-"Τουλάχιστον αν μ'αφήσει η μάνα τους θα βρω κάπου αλλού να τα πάω να μην τα βλέπει ο μαλάκας", είπε ο επιλοχίας.
Μετά από λίγο τελείωσε η σκοπιά μου ενώ τα κουτάβια παρέμεναν στη σκοπιά τους. Τη νύχτα είχα πάλι σκοπιά στην αλλαγή της χρονιάς δώδεκα με τρεις.

Νωρίτερα το βράδυ, ο θάλαμος αντί για παραμονή Πρωτοχρονιάς θύμιζε Μεγάλη Παρασκευή. Ούτε ίχνος αλκοόλ και οι φαντάροι αμίλητοι έτρωγαν φιστίκια. Κάποια στιγμή ο επόπτης πέρασε να κόψει κίνηση. Μία από τις ερωτήσεις του ήταν "με τι τα συνοδεύετε τα φιστίκια;"
No comment.

Στην αλλαγή της σκοπιάς πήγα λίγο νωρίτερα από τις 12, τουλάχιστον να μη βρει και τον άλλο φαντάρο το νέο έτος στη σκοπιά. Όταν ανέλαβα πρόσεξα ότι τα κουτάβια δεν ήταν στη θέση τους. Δεν ξέρω λεπτομέρειες αλλά αργότερα διαπίστωσα ότι τα κουτάβια ήταν μια χαρά και είχαν επιστρέψει κοντά στο θάλαμο.

Όταν άλλαξε ο χρόνος ήταν όμορφα και οφείλω να ομολογήσω ότι παρά την κούραση προτιμούσα που ήμουν εκεί και όχι στο θάλαμο να κοιμάμαι. Οι ΕΠ.ΟΠ. που είχαν υπηρεσία και ήταν στο θάλαμο της πύλης, λίγα μέτρα παραπέρα, έκαναν λες και ήταν στο σπίτι με την οικογένειά τους. Μετρούσαν αντίστροφα, είχαν πάρει να κόψουν βασιλόπιτα και γενικά το διασκέδαζαν. Μόλις άλλαξε ο χρόνος άρχισαν να σκάνε πυροτεχνήματα από το κέντρο της πόλης και ο ουρανός φωτίστηκε για αρκετή ώρα. Μετά οι ΕΠ.ΟΠ. είχαν αρχίσει να κόβουν την πίτα. Σε κάποια στιγμή ένας από αυτούς γύρισε και με φώναξε κι εμένα να πάω να μου δώσουν ένα κομμάτι. Η πρώτη μου σκέψη ήταν "κάνε πλάκα να τους πάρω το φλουρί". Πήγα, μου έδωσαν ένα κομμάτι και αναψυκτικό. Σε λίγο με έπιασαν νευρικά γέλια όταν διαπίστωσα πως όντως το φλουρί ήταν στο δικό μου κομμάτι.
-"Συγγνώμη παιδιά αλλά σας πήρα το φλουρί", τους είπα.
-"Τυχερός είσαι..." έλεγαν αυτοί και "χαλάλι σου".

Το φλουρί το έχω κρατήσει όπως ο Σκρουτζ την τυχερή του δεκάρα. Δεν ήταν ευρώ αλλά ένα ψεύτικο νόμισμα με μια φιγούρα επάνω. Δε νομίζω πως μου φέρνει τύχη αλλά μου θυμίζει εκείνη την ωραία στιγμή μιας Πρωτοχρονιάς διαφορετικής από τις άλλες.

(1) Επόπτης: Καμία σχέση με αυτόν του ποδοσφαίρου. Είναι μια υπηρεσία για τους αξιωματικούς του στρατοπέδου, όπως η σκοπιά για τους φαντάρους. Ο επόπτης είναι ο υπεύθυνος του στρατοπέδου. Κάποιοι επόπτες, όπως αυτός της ιστορίας μας, εξαντλούν την αυστηρότητά τους ενώ άλλοι που βαριούνται δεν καταλαβαίνεις καν ότι βρίσκονται στο στρατόπεδο.
(2) Πρωινή αναφορά: Η πρωινή μάζωξη κατά την οποία μετράνε τους φαντάρους σαν τα πρόβατα για να δουν αν λείπει κανένα. Στο κέντρο που παρουσιάζονται οι φαντάροι εκτός από τις κλασσικές πρωινή και βραδινή αναφορά υπάρχουν επίσης μεσημβρινή αναφορά, απογευματινή αναφορά, αναφορά μετά το χέσιμο, μία για τον Αγ. Βασίλη, μία για το σπίτι μας κλπ.
(3) Εξοδούχος: Ο φαντάρος που δεν έχει υπηρεσία εκείνη την ημέρα και δικαιούται έξοδο. Οι βασικές δραστηριότητες κατά την έξοδο είναι να πας για καφέ με άλλους φαντάρους και να μιλάτε για το στρατό, να φας βρώμικο και να πας σε ίντερνετ καφέ και να λιώσεις παίζοντας παιχνίδια και βλέποντας τσόντες μπροστά στον κόσμο σαν τον ανώμαλο μέχρι να έρθει η ώρα να επιστρέψεις στο στρατόπεδο. Αν μένεις ή έχεις συγγενείς κοντά στην περιοχή που υπηρετείς και ο διοικητής σου δεν είναι μαλάκας μπορεί να παίρνεις και διανυκτέρευση οπότε πηγαίνεις στο σπιτάκι σου για ύπνο και ξυπνάς από τα άγρια χαράματα σαν το μαλάκα για να μπεις στο στρατόπεδο.
(4) ΚΨΜ: Γνωστό ως καψιμί. Είναι το Κέντρο Ψυχαγωγίας Μονάδος και διοργανώνει τα καλύτερα πάρτυ στο στρατόπεδο. Στο ΚΨΜ μπορείς να βρεις σοκολάτες, γαριδάκια, μαστίχες, γλειφιτζούρια κ.ά. Κάποιες φορές μπορεί να φτιάχνουν και καφέ ενώ ορισμένες φορές πουλάνε και προφυλακτικά!!!;;;
(5) Θάλαμος: Το κτίριο όπου κοιμούνται οι φαντάροι.
Αυτό.
Τι θέλετε κι άλλα;
Δεν έχει!
Καλά αφού επιμένετε.
Είναι άθλιο, τα κρεβάτια και τα στρώματα είναι ότι πρέπει αν θέλεις να αποκτήσεις σκολίωση, οι κουβέρτες είναι τόσο βρώμικες που αν περπατήσει κατσαρίδα πάνω τους πεθαίνει και συνήθως ο χώρος λόγω των ενοίκων του βρωμάει. Πολύ!
Εσείς επιμένατε!
(6) Επικαλυπτική σκοπιά: Η σκοπιά που υποτίθεται πως καλύπτει τον σκοπό της κεντρικής πύλης σε περίπτωση που δεχθεί επίθεση. Συχνά οι δύο σκοποί κάθονται και τα λένε αντί να αλληλοκαλύπτονται.
(7) Φυλάκιο σκοπιάς: Το σπιτάκι που βρίσκεται σε κάθε σκοπιά, στο οποίο ο σκοπός δεν επιτρέπεται να μπαίνει γιατί δε θα έχει καλή ορατότητα και όλοι αναρωτιούνται ποιος ο σκοπός που υπάρχει (πέτυχα το σκοπό μου να σας μπερδέψω με τους σκοπούς;).
(8) Έφοδος: Ένα από τα καθήκοντα που έχουν ο επόπτης, ο ΑΥΔΜ και άλλοι είναι να κάνουν "έφοδο" για να δουν αν οι φαντάροι εκτελούν σωστά την υπηρεσία τους. Συγκεκριμένα ο σκοπός πρέπει να αντιληφθεί εγκαίρως ότι κάποιος έρχεται και να σκούξει σαν κοκκόρι "Αλτ τις ει;" το οποίο σε ελεύθερη μετάφραση από την γερμανοκαθαρεύουσα σημαίνει "φωνάζω για να δεις ότι δεν κοιμάμαι ενώ ξέρω πως δεν είσαι οχτρός".

Θρασύβουλας returns!

Σύνδεση με τα προηγούμενα...
Ο Θρασύβουλας πριν καλά καλά συμπληρώσει 24ωρο στη μονάδα μας είχε προλάβει να μαλώσει με έναν ΕΠΟΠ, να αρνηθεί διαταγή του διοικητή να πάει στο γραφείο του και να λείψει αδικαιολογήτως όλη τη νύχτα, οπότε είχε αρκετούς λόγους για να βγει αναφερόμενος και να αντιμετωπίσει έναν πολύ εκνευρισμένο Πίδη (βλέπε "Ο φανταστικός φαντάρος ή απλά μαθήματα επιβίωσης στο στρατό").

Μετά την κάπως αργοπορημένη επιστροφή του Θρασύβουλα από την πρώτη του έξοδο όλοι οι φαντάροι περιμέναμε πως η πρωινή αναφορά δε θα ήταν ιδιαίτερα ευχάριστη. Καθώς όταν άρχιζε τα καντήλια ο Πίδης συνήθως δε σταματούσε μέχρι να λιποθυμήσει κάποιος φαντάρος από την ορθοστασία, τον ήλιο και τη γενικότερη εξάντληση από συνεχείς αγγαρείες και σκοπιές, να μεταφέρουν τον ημιλιπόθυμο φαντάρο υποβασταζόμενο στο γιατρό δύο τυχεροί φαντάροι και να κάνει ο Πίδης μια μικρή ανακεφαλαίωση για κάνα μισάωρο ότι είμαστε όλοι αλήτες και αχαΐρευτοι και ότι ο εχθρός παραμονεύει, έτσι γιατί μπορεί να ξεχνιόμασταν. Και η ώρα γι' αυτή την αξέχαστη εμπειρία πλησίαζε απειλητικά μέχρι που δε ντράπηκε και ήρθε.

Υπήρχαν λίγες "καλές μέρες" που η πρωινή αναφορά γινόταν στα πεταχτά και μας μοιράζανε κατευθείαν για δουλειές. Εκείνη την ημέρα τα πράγματα δε θα γίνονταν έτσι, καθώς ο διοικητής σκόπευε να δώσει σε όλους μας ένα μάθημα ώστε να συνειδητοποιήσουμε ότι η πράξη του Θρασύβουλα ήταν παράδειγμα προς αποφυγή. Αυτό μας έλειπε τώρα να αρχίσει κάθε τσουτσέκι τις μανδραπήδες επειδή του πέρασε του Θρασύβουλα.
Όλοι οι φαντάροι παραταχθήκαμε με τυπικό τρόπο λες και θα ερχόταν ο Στρατηγός για επιθεώρηση. Ο λοχαγός έδινε τα συνήθη βλακώδη παραγγέλματα ημιανάς, προσχή, ημιανάς, μπουγιουρντί, τα αγαπημένα μου βλαχοαγγλικά εεεπ' ώμου ιρμ, παρουσιάστε ιρμ (από το αγγλικό arm) κτλ.
Εν τέλει έδωσε το παράγγελμα για να παραταχθούν μπροστά οι αναφερόμενοι. Ένας φαντάρος άρχισε να κινείται ανάμεσα στο παγωμένο πλήθος φαντάρων οδεύοντας με αποφασιστικότητα προς την αναφορά. Ο Πίδης κοιτούσε με αυστηρό βλέμμα και μισόκλειστα μάτια τους φαντάρους μοιάζοντας με κάτι μεταξύ παίχτη του πόκερ, καουμπόυ που ήταν έτοιμος να τραβήξει το πιστόλι του και Τζον Ράμπο. Ο φαντάρος ήρθε και πάρκαρε πρώτο τραπέζι πίστα βαρώντας προσοχή σαν καλός αναφερόμενος. Κοιτάζοντάς τον ο Πίδης με το βλέμμα Τζον Ράμπο κτλ. ξαφνικά άλλαξε γκριμάτσα και πήρε μια έκφραση που έμοιαζε περισσότερο κάπως έτσι...

-"Τι θέλεις εσύ εδώ;", είπε στο φαντάρο ο οποίος προφανώς δεν ήταν ο Θρασύβουλας.
Ο φαντάρος άρχισε να παρουσιάζεται φωνάζοντας δυνατά σαν καλός αναφερόμενος: "ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΠΥΡΟΒΟΛΙΚΟΥ..."
-"Λέγε ρε τι θέλεις!" τον διέκοψε ο Πίδης.
-"Θέλω να ζητήσω άδεια κύριε διοικητά", είπε αποκαρδιωμένος ο φαντάρος.
Γέλια ακούστηκαν από τους φαντάρους.
-"Σκασμός!", φώναξε ο Πίδης. "Κι εσύ πίσω στη θέση σου", είπε προς το φαντάρο.
-"Με χρειάζεται ο πατέρας μου για να μαζέψουμε ελιές κύριε διοικητά", είπε ο φαντάρος σε μια τελευταία προσπάθεια να τον συγκινήσει.
-"Ρε τσακίσου πίσω στη σειρά σου!", απάντησε όλο καλοσύνη ο Πίδης. "Που είν' αυτός ο Θρασύβουλας;", ρώτησε τον λοχαγό (κανονικά χρησιμοποιείται το επώνυμο το οποίο δεν αναφέρω για λόγους προσωπικών δεδομένων).
-"Θρασύβουλας!", φώναξε ο λοχαγός.
-"Παρών!", απάντησε ο Θρασύβουλας.
-"Γιατί δε βγαίνεις στην αναφορά ρε;", είπε εκνευρισμένος ο Πίδης. "Δε σου είπαν ότι είσαι αναφερόμενος;"
-"Πως... μου το είπαν 2-3 φορές."
Γέλια ακούστηκαν και πάλι.
-"Σκάστε μη σας ρίξω όλους 10 μέρες", φώναξε ο Πίδης που είχε αρχίσει να αφρίζει κυριολεκτικά. "Και γιατί δε βγαίνεις στην αναφορά ρε! Τσακίσου έλα εδώ και παρουσιάσου γρήγορα!"
-"Ίσως θα ήταν καλύτερα να τα πούμε στο γραφείο σας κύριε διοικητά μια που δεν ήρθα και χθες", απάντησε ο Θρασύβουλας.
-"Θρασύβουλα μην παίζεις με τα νεύρα μου. Θα σε σκίσω!", είπε μεταξύ άλλων ο Πίδης.
Ο Θρασύβουλας επέμενε να μη βγαίνει στην αναφορά, οπότε ο Πίδης άρχισε ένα παραλήρημα που κράτησε αρκετή ώρα και περιελάμβανε απειλές για στρατοδικεία, βρισιές, μαγκιά, κλανιά κι εξάτμιση και πολλά σάλια που εκσφενδονίζονταν προς τη μεριά μας. Ευτυχώς φορούσαμε κράνη και όσοι ήταν στην πρώτη σειρά έσκυβαν τα κεφάλια σχηματίζοντας έτσι επιτυχώς κάτι αντίστοιχο με την παράταξη ρωμαϊκής χελώνας (για όσους διαβάζουν Αστερίξ). Τελικά, ο Πίδης έφυγε διατάζοντας το λοχαγό να φέρει το Θρασύβουλα στο γραφείο του και κατευθύνθηκε προς τα 'κει παραμιλώντας φωναχτά. Το τι ειπώθηκε μέσα στο γραφείο του Πίδη δεν το μάθαμε ποτέ. Το μόνο που μάθαμε ήταν ότι ο Θρασύβουλας τιμωρήθηκε με 20 μέρες φυλακή.

Τις πρώτες μέρες οι περισσότεροι φαντάροι ήταν απόμακροι και επιφυλακτικοί απέναντι στο Θρασύβουλα, ίσως και λίγο επιθετικοί. Εγώ επίσης ήμουν επιφυλακτικός αλλά επειδή έχω μια συμπάθεια στους τύπους που δεν ανέχονται την καταπίεση δεν αργήσαμε να γίνουμε φιλαράκια και συγκεκριμένα από την πρώτη φορά που έτυχε να κάνουμε περίπολο μαζί.

Εκεί στο περίπολο, ο Θρασύβουλας διαπίστωσε ότι δε μιλάω πολύ αλλά μάλλον αυτό του κίνησε το ενδιαφέρον και άρχισε να με ρωτάει διάφορα. Μετά από λίγη ώρα η ατμόσφαιρα είχε αλλάξει και το περίπολο μετατράπηκε σε ευχάριστη βόλτα καθώς ανακαλύψαμε το κοινό μας ενδιαφέρον για τη μουσική.
Αφού μιλήσαμε αρκετά για μουσική, μου έδωσε να ακούσω από το mp3 του κάποια τραγούδια που είχε γράψει ο ίδιος, με κέρασε τσιγάρο κτλ., κάποια στιγμή αναφέρθηκα στο θέμα της μανδραπήδας. Ο Θρασύβουλας χαμογέλασε κρύβοντας αρκετή πίκρα στο χαμόγελό του. Εν ολίγοις, μου εξήγησε ότι είχε σοβαρά οικογενειακά ζητήματα για τα οποία αναγκαζόταν να λείψει. Περισσότερες λεπτομέρειες δε γουστάρω να πω. Όπως μου είπε και ο ίδιος:
-"Είχα ζητήσει από τον αξιωματικό υπηρεσίας διανυχτέρευση και δε μου έδωσε. Τι να κάνω κι εγώ, την πήρα μόνος μου. Σιγά μην εξηγώ σε κάθε μαλάκα τα προβλήματά μου. Αυτοί θα νομίζουν ότι γουστάρω να μπεκροπίνω και να γκομενιάζω και ότι είμαι παλαβός. Άσ' τους να το νομίζουν."

Εκείνο το βράδυ ήταν η πρώτη φορά μετά από λίγους μήνες στο στρατό που χαιρόμουν γιατί επιτέλους είχα βρει έναν άνθρωπο που μπορούσα να πω μια κουβέντα μαζί του.

Τις επόμενες ημέρες ο Θρασύβουλας είχε αρχίσει να μεταμορφώνεται σε πρότυπο φαντάρου. Ήταν εργατικός, συνεπής στην υπηρεσία του, πετούσε αστειάκια και ήταν σοβαρός όταν έπρεπε και όλοι είχαμε αρχίσει να περνάμε κάπως καλύτερα.

Αλλά όσο απότομα εμφανίστηκε ο Θρασύβουλας, άλλο τόσο απότομα αποφάσισε να εξαφανιστεί.

Ήταν όταν έφθανε το τέλος της 20ήμερης ποινής του και επιτέλους θα έβγαινε την επόμενη μέρα. Εκείνο το απόγευμα ο αχώνευτος, χονδροκομμένος και φοβιτσιάρης ΑΥΔΜ του είχε αναθέσει να αδειάσει ένα καλάθι σκουπιδιών. Ήταν Σάββατο και μία από τις ελάχιστες φορές που μας άφηναν λίγο να ξεκουραστούμε το απόγευμα, οπότε βαρέθηκε και δεν το έκανε. Όταν το διαπίστωσε ο ΑΥΔΜ θεωρώντας πως είναι ένας αλήτης και μισός αποφάσισε πως πρέπει να το αναφέρει στον Πίδη και αυτός φυσικά αποφάσισε πως πρέπει να τον βγάλει εκ νέου αναφερόμενο για αυτό το έγκλημα.
Αυτό το μάθαμε την επόμενη μέρα το πρωί. Το τι ακολούθησε δε λέγεται. Ο Θρασύβουλας τρελάθηκε. Για να τον ηρεμήσω του έδωσα το τηλέφωνο του λοχαγού να του εξηγήσει τι έγινε. Ο λοχαγός αντί να δείξει κατανόηση (σιγά μην έδειχνε) τσατίστηκε κι ο Θρασύβουλας την ψώνισε ακόμη περισσότερο. Μετά από ώρα κατάφερα να τον πείσω να πέσει για ύπνο, καθώς είχε μεσημεριάσει, αντί να σηκωθεί να φύγει όπως ήθελε να κάνει. Όμως το απόγευμα που σηκώθηκε ήταν αποφασισμένος.

Μου ανακοίνωσε ότι θα φύγει και κατάλαβα ότι δεν υπήρχε λόγος να το συζητήσουμε περαιτέρω.
-"Καλά θα τα πούμε το πρωί", του είπα.
-"Αυτή τη φορά δε θα γυρίσω. Τους σιχάθηκα εδώ μέσα."
-"Και θα πας στρατοδικείο;"
-"Δεν τους φοβάμαι τους καραγκιόζηδες. Δε θα μου κάνουν τίποτα. Όλο λόγια και υφάκι είναι", είπε ο Θρασύβουλας έκλεισε το μάτι και "πηδώντας τη μάντρα" χάθηκε μέσα στο ηλιοβασίλεμα.

Τις επόμενες μέρες αν δε μιλούσα στο συγκεκριμένο ΑΥΔΜ γι' αυτό που έκανε θα έσκαγα. Όταν μου δόθηκε η ευκαιρία πήγα και του είπα εν ολίγοις ότι θα μπορούσε να μην το είχε αναφέρει στον ψυχάκια τον Πίδη, ότι τον τελευταίο καιρό ήταν πολύ συνεπής, ότι είχε πήξει μέσα τόσο καιρό κτλ. Ο ΑΥΔΜ σα να ντράπηκε λιγάκι και μουρμούρισε κάτι για να δικαιολογηθεί αλλά δεν έκατσα να τον ακούσω.

Περίπου ένα μήνα μετά ο Θρασύβουλας εμφανίστηκε ξαφνικά στο θάλαμο. Ήμουν ο πρώτος που τον είδα.
-"Που είσαι ρε μαλάκα;", του είπα χαμογελαστός και αυτός με αγκάλιασε σαν φίλος από τα παλιά.
Είχε έρθει να πάρει φύλλο πορείας και κάτι πράγματά του και να φύγει για να ολοκληρώσει τη θητεία του σε στρατόπεδο στην πόλη που κατοικούσε. Αυτή ήταν "τραγική κατάληξη" από τη μάχη με το μυθικό τέρας που λέγεται στρατοδικείο.

Πολλοί φαντάροι χάρηκαν που τον είδαν και τον ρωτούσαν τα νέα του. Σε κάποια στιγμή μπήκε ο λοχαγός. Παρά τα όσα είχαν γίνει όταν τον είδε ο Θρασύβουλας τον χαιρέτησε χαμογελαστός.
-"Θρασύβουλα τελείωνε και φύγε", ήταν η απάντηση του λοχαγού.
-"Ακόμη έτσι μου μιλάς ρε λοχαγέ. Φεύγω δε θα με ξαναδείς."
-"Άντε μάζεψε τα πράγματά σου και εξαφανίσου", είπε πάλι ο λοχαγός.
-"Αυτό θα κάνω. Σιγά μην καθόμουν εδώ", απάντησε και αυτό έκανε.
Έφυγε περήφανος και νικητής.

THE END

Θρασύβουλας Ι: Ο φανταστικός φαντάρος (ή απλά μαθήματα επιβίωσης στο στρατό)

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΕΡΓΟΛΑΒΟ

Για επεξηγήσεις στρατιωτικής ορολογίας δείτε στο τέλος του κειμένου.

Η εμπειρία από τη θητεία μου στον Ελληνικό Στρατό ήταν πολύτιμη. Μου χάρισε μοναδικές στιγμές και μου έμαθε πολλά όπως να είμαι φυγόπονος, τεμπέλης, ψευτοτσαμπουκάς και "εαυτούλης", καθώς και ότι το βόλεμα είναι πάνω από την αλληλεγγύη, τη δικαιοσύνη και τον αυτοσεβασμό. Παρόλ' αυτά παρέμεινα ανεπίδεκτος μαθήσεως.
Έτσι, πρώτον, απέκτησα κάποιους καλούς φίλους είτε φαντάρους είτε στρατιωτικούς τους οποίους και εξαιρώ από τις συνήθεις γλοιώδεις φυσιογνωμίες καραβανάδων (φτου ξελευθερία).
Δεύτερον, σε κάποιες περιπτώσεις έβαλα τον εαυτό μου σε δεύτερη μοίρα, όχι εις το όνομα της πατρίδας αλλά της αξιοπρέπειας, γιατί στην τελική για ένα καθαρό κούτελο ζούμε στην κακούργα καινωνία.
Τελοσπάντων, ίσως γράψω για πραγματικές ιστορίες από το στρατό σε άλλη ανάρτηση. Προς το παρόν θα αναφερθώ σε φανταστικές ιστορίες ή αλλιώς σε ιστορίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα με προσθήκη δραματικών στοιχείων.

Λόγω του παραλογισμού που ως γνωστόν επικρατεί στο στρατό ένιωθα την ανάγκη να βρω έναν άνθρωπο που να τα βρίσκουμε και να επικοινωνούμε, ένα στήριγμα στις δύσκολες αυτές μέρες. Γρήγορα διαπίστωσα ότι δεν ήταν και τόσο εύκολο κάτι τέτοιο στο στρατό που συναντάς κάθε καρυδιάς καρύδι. Ήθελα να μιλήσω για μουσική και το μόνο που άκουγα τριγύρω ήταν ενοχλητικά σκυλάδικα από κινητό στη διαπασών. Ήθελα να βρίσω για κανένα μαλάκα καραβανά και οι μόνες αντιδράσεις ήταν μιζέρια και ηττοπάθεια. Ήθελα να κάνω μια ενδιαφέρουσα κουβέντα και τα μόνα θέματα συζήτησης που άκουγα ήταν για ποδόσφαιρο, μηχανές/αυτοκίνητα και ατυχήματα με μηχανές/αυτοκίνητα. Αλήθεια τι κόλλημα κι αυτό με τις συζητήσεις για ατυχήματα με μηχανές/αυτοκίνητα. Λες και όποιος πει το πιο ανατριχιαστικό θα πάρει βραβείο. Anyway...

Μέχρι που μια μέρα εκεί που σφιγγόμουν να κατεβάσω καμιά ιδέα, μετά από πολύ προσπάθεια κατάφερα να βγάλω μια κουράδα τεραστίων διαστάσεων, μεγάλη πραγματικά επιτυχία καθώς με τόσα σουβλάκια είχα γίνει λίγο δυσκοίλιος. Ως γνωστόν, στο χέσιμο χαλαρώνεις και σου έρχονται οι καλύτερες ιδέες. Tότε εμφανίστηκε για πρώτη φορά ο Θρασύβουλας.

Η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν είχα φανταστικό φίλο και πάντα αναρωτιόμουν τι είναι αυτός ο φανταστικός φίλος που έχουν άλλα παιδάκια κι εγώ δεν έχω. Γιατί δε με καταδέχεται εμένα; Γιατί να μην έχω κι εγώ παρέα ένα φανταστικό φίλο; Γιατί ο Άγιος Βασίλης δε μου παίρνει το τηλεκατευθυνόμενο που του ζήτησα... και άλλα τέτοια ερωτήματα ταλάνιζαν την παιδική ψυχούλα μου. Αλλά τελικά στο στρατό ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, ο Άγιος Βασίλης είδε ότι δεν την παλεύω και μου 'φερε τον πρώτο μου φανταστικό φίλο. Η χαρά μου ήταν τόσο μεγάλη που δε μπορούσα να μην το μοιραστώ με τους άλλους φαντάρους και να μη μιλάω συνεχώς για το Θρασύβουλα με αποτέλεσμα να γίνει μέρος και της δικής τους φαντασίας, κάτι σαν τα τραγούδια-hits που ακούγονται σε ραδιόφωνο/καφέ/μπαρ/κλαμπ/βουλκανιζατέρ και είτε σου αρέσουν είτε όχι στο τέλος θα αρχίσεις να τα σιγοτραγουδάς.

Ο Θρασύβουλας, λοιπόν, είχε ρεαλιστική υπόσταση και μεγάλο background και αποτελούσε την προσωποποίηση των απωθημένων μου για το στρατό. Ήταν αποσπασμένος φαντάρος (1) και περιμέναμε πως και πως να γυρίσει μπας και μας πάει λίγο καλύτερα η υπηρεσία (2). Υπήρχαν διάφορες ιστορίες για αυτόν που οδηγούσαν κατά κύριο λόγο στο συμπέρασμα ότι στην προηγούμενη μονάδα του τα πράγματα είχαν πάρει περίεργη τροπή, γιατί οι φαντάροι επηρεάστηκαν από τη ρέμπελη συμπεριφορά του και ξεσάλωσαν. Επίσης διαδίδονταν ανεπιβεβαίωτες φήμες πως είχε δείρει έναν διοικητή και είχε δαγκάσει έναν καραβανά (3) για παραδειγματισμό, ότι όταν πρωτοπαρουσιάστηκε ήταν η απαλλαγή (4) του Κάρολου Παπούλια κτλ. Ήταν τόσο παλιός (5) που όταν ερχόταν έφοδος στη σκοπιά ένιωθε τις δονήσεις στο έδαφος, χασμουριόταν και άλλαζε πλευρό, ενώ πολλές φορές όταν του φώναζαν που κοιμόταν στη σκοπιά τον έπιανε φαγούρα στο δεξί του αμελέτητο. Σύντομα θα διαπιστώναμε πως ο Θρασύβουλας ήταν όντως πολύ θρασύς και συνήθιζε να κάνει μανδραπήδες (6).

Όταν εμφανίστηκε στο στρατόπεδο, ο διοικητής (7) τον κάλεσε στο γραφείο του, κάτι που συνήθιζε να κάνει με τους νεοφερμένους φαντάρους, σκοπεύοντας ενδεχομένως να τον προειδοποιήσει ότι δε θα ανεχτεί απρεπή συμπεριφορά αλλά και ότι η πειθαρχία και η εργατικότητα ανταμείβονται στη μονάδα του. Κάτι τέτοιες μαλακίες λένε οι διοικητές, το οποίο είναι τόσο γελοίο όσο το να πηγαίνεις σε μια γκόμενα που δεν έχεις ξαναδεί και να της λες "κοίτα εγώ δε σηκώνω πολλά πολλά αλλά αν είσαι σωστή στις υποχρεώσεις σου θα περάσουμε καλά μαζί" και κλείνεις πονηρά το μάτι.
Παρένθεση... Ο συγκεκριμένος διοικητής, βέβαια, δεν ήταν και πρότυπο λογικής. Αρεσκόταν να βγάζει ατελείωτα κηρύγματα την ώρα της πρωινής αναφοράς κατηγορώντας τους πάντες και τα πάντα εντός στρατοπέδου ότι δεν κάνουν σωστά τη δουλειά τους, παρότι όλοι ήταν εξαντλημένοι από τις αγγαρείες και τις σκοπιές. Επίσης κήρυττε ότι πρέπει να είμαστε πάντα σε ετοιμότητα γιατί ο εχθρός παραμονεύει, λες και είμασταν σε κατάσταση γενικής επιστράτευσης. Οι φαντάροι τον αποκαλούσαν μεταξύ τους Πίδη από το Ευριπίδης που ήταν το μικρό του, αφήνοντας επίσης να εννοηθεί ότι "μας έχει πηδήξει ο πούστης". Κλείνει η παρένθεση.

Ήρθε, λοιπόν, να φωνάξει το Θρασύβουλα ένας ΕΠΟΠ με γρήγορα βήματα χελώνας. Βλέποντας τον να έρχεται από μακρυά θα νόμιζες ότι το βάδισμα δραπέτη με σιδερένια μπάλα στο πόδι μοιάζει ανάλαφρο. Φτάνοντας στο λόχο μετά από υπεράνθρωπη προσπάθεια ο ΕΠΟΠ κοίταξε δεξιά, κοίταξε αριστερά, σκάλισε τη μύτη του, ξανακοίταξε τριγύρω και τελικά εντόπισε το αγνώστης ταυτότητας κωλοφάνταρο (8).

-"Εσύ ο καινούργιος, σε θέλει ο Διοικητής στο γραφείο του", είπε ο ΕΠΟΠ με περίσσεια μαγκιά και έφτυσε ένα κομματάκι φαγητό που είχε κολλήσει στα δόντια του για μερικές μέρες.
-"Ευχαριστώ αλλά δεν έχω όρεξη", αποκρίθηκε ο Θρασύβουλας ο οποίος είχε ήδη αράξει σ' ένα κρεβάτι.
 Ο ΕΠΟΠ τίναξε το κεφάλι του λες και τα αυτιά του, που έμοιαζαν με δορυφορικό πιάτο, είχαν πιάσει σήμα ασυρμάτου αστυνομικών που κανόνιζαν ποιοι θα παραγγείλουν σουβλάκια. Όταν κατάλαβε ότι δεν έκαναν παιχνίδια τα αυτιά του είπε στο Θρασύβουλα:
-"Τι λες ρε;"
-"Ευχαριστώ αλλά δε χρειάζεται. Είμαι φαγωμένος και έχω πιει και καφέ", είπε ο Θρασύβουλας λες και του πρόσφεραν κέρασμα.
-"Τι λες ρε κωλόψαρο;" συνεχίζει ο ΕΠΟΠ εμπλουτίζοντας την ήδη ηλίθια ερώτηση.
-"Δεν πάω ρε παιδί μου, πως το λένε! Δεν αντέχω αυτές τις τυπικούρες λες και πήγα επίσκεψη στην πεθερά μου. Άμα θέλει ας έρθει αυτός, αλλά γρήγορα γιατί θέλω να την πέσω. Θα βγω το βράδυ."
Ο ΕΠΟΠ είχε αρχίσει να την ψωνίζει και καθώς δεν ήξερε με ποιον είχε να κάνει, επέμεινε...
-"Ρε ακόμα δεν ήρθες και θες να σε βγεις αναφερόμενος (9); Αυτό είναι άρνηση διαταγής. Κατευθείαν στρατοδικείο (10) πας ρε κωλόψαρο!"
Αντί για απάντηση, ακούστηκε από την πλευρά του Θρασύβουλα ένας συνεχής, βραχνός και κάπως υγρός ήχος που ομοίαζε πολύ σε εντερικό αερισμό.
-"Πω πω με πείραξαν τα φασόλια με το τουρσί", είπε ο Θρασύβουλας και γύρισε πλευρό.
-"Τρελός είν' αυτός;" ψιθύρισε ο ΕΠΟΠ προς το θαλαμοφύλακα (11) κι αυτός έγνεψε σε στυλ "που να ξέρω εγώ", απάντηση που έχει σώσει φαντάρους σε πολλές περιπτώσεις.
Ο μπερδεμένος ΕΠΟΠ πήγε να πλησιάσει το Θρασύβουλα αλλά όταν του 'ρθε η ποδαρίλα σε συνδυασμό με την εξάτμιση του Θρασύβουλα που κάπνιζε ακόμη, αποφάσισε πως ήταν καλύτερα να ανεχτεί τις φωνές του Πίδη όταν μάθει τι έγινε.

Μετά από λίγη ώρα οι στρατιωτικοί σχολούσαν. Την επόμενη μέρα νωρίς το πρωί ο ΕΠΟΠ ήρθε να πει στο Θρασύβουλα πως είναι αναφερόμενος από το Διοικητή. Κοίταξε δεξιά, κοίταξε αριστερά, σκάλισε τη μύτη του και με ρώτησε καθώς ήμουν θαλαμοφύλακας εκείνη την ώρα:
-"Που είν' αυτός ο καινούργιος;"
-"Δεν έχει γυρίσει από τη χθεσινή έξοδο", απάντησα.
-"Είχε διανυκτέρευση;"
-"Όχι. Τον ψάχνει ο ΑΥΔΜ (12) και τα 'χει πάρει. Μου είπε ότι είναι αναφερόμενος και θα φάει πολλά Φι (13)."
-"Αυτός δεν πάει καλά", είπε ο ΕΠΟΠ με έμφαση. "Πες του αν έρθει ότι είναι αναφερόμενος και από τον Διοικητή."
Κατά σύμπτωση ο Θρασύβουλας μπήκε εκείνη την ώρα στο λόχο.
-"Τι έγινε, βρήκες το δρόμο για το στρατόπεδο;" είπε ειρωνικά αγγίζοντας τα όρια της δημιουργικότητάς του ο ΕΠΟΠ.
-"Δε θα ρχόμουν αλλά μου έλειψαν οι ωραίες συζητήσεις μας."
-"Ειρωνεύεσαι κιόλας! Το ξέρεις ότι θα σε στείλουν στρατοδικείο μ' αυτά που κάνεις;" φώναξε ο ΕΠΟΠ με ύφος μαθητή του δημοτικού που αναπαράγει τα λόγια του δασκάλου.
Ο Θρασύβουλας πήρε μια έκφραση δυσαρέσκειας σε στυλ "για χαζό με περνάς ρε παπ' Άρη" και είπε:
-"Αυτές τις ιστορίες για το στρατοδικείο πούλα τες αλλού μπουλούκο. Για να με στείλουν στρατοδικείο πρέπει να λείπω μια βδομάδα. Και μη μου κολλάς πολύ γιατί δεν το 'χω σε τίποτα να χέσω στις αρβύλες σου κάνα βράδυ."
-"Καλά καλά, θα τα πούμε στην αναφορά", φώναξε ο ΕΠΟΠ και έφυγε ενώ είχε κοκκινίσει από τα νεύρα και την αμηχανία του.

Μη χάσετε στο επόμενο επεισόδιο την αναφορά, τη μετατροπή του θαλάμου του λόχου σε θάλαμο αερίων και πολλά πλούσια δώρα!

(1) αποσπασμένος: Βύσμα που αντί να υπηρετεί στη μονάδα του έχει μεταφερθεί κάπου καλύτερα για διάστημα από 1 μήνα έως όσο λειτουργεί το βύσμα του. Για αποσπάσεις είθισται να χρησιμοποιείται στρατιωτικό βύσμα (συνήθως συνταγματάρχης και πάνω) ενώ για καλή μετάθεση απαιτείται πολιτικό βύσμα, έτσι για να μαθαίνουμε.
(2) υπηρεσία: Ο αριθμός των υπηρεσιών (σκοπιές κτλ.) που κάνει ένας φαντάρος μέχρι να πάρει μια έξοδο (5 μέσα 1 έξω που λένε), ο οποίος επηρεάζεται άμεσα από τον αριθμό των φαντάρων που υπάρχουν στη μονάδα.
(3) καραβανάς: Ο μαλάκας μόνιμος στρατιωτικός που έχει βαλθεί να σου κάνει τη ζωή δύσκολη γιατί είναι καθυστερημένος, η ζωή του αν δεν είναι ένα μάτσο χάλια είναι σκέτο χάλια, μισεί τη δουλειά του αλλά σιγά μην αφήσει το σίγουρο μισθό κλπ. Συνήθως έχει το βαθμό ανθυπασπιστή ή αρχιλοχία και κάτω.
(4) απαλλαγή: Ο νέος φαντάρος που μόλις ήρθε στη μονάδα για να "απαλλάξει" τον παλιό φαντάρο, που κοντεύει να απολυθεί, από σκοπιές, αγγαρίες κλπ. Η αλήθεια είναι ότι απλά ο παλιός φαντάρος έχει τέτοιες προσδοκίες και ο νέος φαντάρος αν δεν είναι μαλάκας καλά θα κάνει να τον διαψεύσει και να μην είναι κωλόψαρο!
(5) παλιός: Έννοια γνωστή αλλά παρεξηγημένη καθώς ο παλιός κάποτε είχε υπηρετήσει κοντά δύο χρόνια και είχε φτάσει σε σημείο να σιχαθεί τους πάντες και τα πάντα (όχι τις αρκούδες) στο στρατόπεδο, ίσως και να τον σιχαθούν οι πάντες και τα πάντα (και οι αρκούδες) κι έτσι στο τέλος της θητείας του δεν έκανε τίποτα μέχρι να απολυθεί. Λένε ότι η πιο έντονη δραστηριότητα που έκανε κάποιος φαντάρος σε αυτή την κατάσταση ήταν να βρίσει ένα στρατηγό που είχε έρθει για επιθεώρηση ενώ αντίθετα οι υπόλοιποι παλιοί φαντάροι όταν θύμωναν απλά μούγκριζαν σαν πίτμπουλ. Και τώρα σου 'ρχεται το κάθε τσουτσέκι που έχει υπηρετήσει 6 μήνες και το παίζει παλιός και ιστορία επειδή σε 3 μήνες απολύεται. Ρε ουστ!
(6) μανδραπήδα: Σύνθετη λέξη που σημαίνει ότι κάποιος φαντάρος την κοπάνησε χωρίς άδεια από το στρατόπεδο, είτε έχει πηδήξει από τη μάντρα, είτε βγήκε από την πόρτα, είτε έσκαψε λαγούμι σαν τυφλοπόντικας.
(7) διοικητής: Ο ανώτερος αξιωματικός μιας στρατιωτικής μονάδας, ο οποίος τυγχάνει να είναι και ο μεγαλύτερος μαλάκας στη μονάδα. Όταν δεν ισχύει αυτό και ο διοικητής είναι συμπαθητικός τότε αναμφίβολα ο υποδιοικητής (δεύτερος στην ιεραρχία της μονάδας) θα είναι ο μεγαλύτερος μαλάκας. Γενικά η συμπεριφορά διοικητή/υποδιοικητή μοιάζει με το καλός/κακός μπάτσος που δείχνουν στις ταινίες.
(8) κωλοφάνταρο: Χαρακτηρισμός που αποδίδεται σε όλους τους φαντάρους ανεξαιρέτως υπονοώντας ότι είναι καημένοι, βρομιάρηδες και δεν αξίζουν κανένα απολύτως σεβασμό, όλες δηλαδή τις αξίες που προωθεί ο στρατός στους σύγχρονους Έλληνες φαντάρους.
(9) αναφερόμενος: Ο φαντάρος που του λένε να παρουσιαστεί στην πρωινή αναφορά και να αναφέρει κάποιο παράπτωμά του στο διοικητή για να τον κάνει ντα κι αυτός σαν το μαλάκα πάει και το κάνει.
(10) στρατοδικείο: Μόνιμη απειλή προς τους φαντάρους. Οι παρελκόμενες απειλές είναι ότι θα χρειαστούν πολλά λεφτά για δικηγόρους και φυσικά η ποινή θα είναι δραματική αύξηση της θητείας και δυσμενής μετάθεση. Όποιος θέλει το πιστεύει. Εμένα πάντως μου φαίνεται πιο πιθανό να υπάρχει το τέρας του Λοχ Νες.
(11) θαλαμοφύλακας: Η πλέον ξεκούραστη αλλά και βαρετή υπηρεσία. Ο θαλαμοφύλακας φυλάει τα κλειδωμένα όπλα και τους κοιμισμένους φαντάρους. Κατά τη διάρκεια της νύχτας αν δεν έχει βρει κάτι καλύτερο να κάνει, προσπαθεί να εντοπίσει ποιος πούστης είναι που ροχαλίζει σαν κομπρεσέρ και από ποια μεριά του 'ρχεται η ποδαρίλα όταν κάνει ρεύμα. Οι εκάστοτε αξιωματικοί τονίζουν τη σημασία αυτής της υπηρεσίας και φέρνουν ως παραδείγματα υποτιθέμενα πραγματικά περιστατικά κατά τα οποία θα μπορούσαν να είχαν σωθεί ζωές χάρη στο θαλαμοφύλακα, αλλά αυτός ήταν ασυνεπής και το χάσαμε το παλικάρι. Στην πραγματικότητα απλά φοβούνται μην έρθει καμιά εξωτερική έφοδος (έλεγχος από άλλο στρατόπεδο) και βρει τον θαλαμοφύλακα να κοιμάται και τους πηδήξουν ομαδικώς. 
(12) ΑΥΔΜ: Αξιωματικός υπηρεσίας. Ποτέ δεν έμαθα τι σκατά σημαίνει το ΔΜ. Πάντως οι δημοφιλέστερες ερμηνείες που άκουσα ήταν Διοίκησης Μονάδος και Δες ένα Μαλάκα. Το πιθανότερο να ισχύει η πρώτη γιατί το σωστό θα ήταν Φάε ένα Μαλάκα.
(13) Φι: Φυλακή. Αυστηρή τιμωρία καθώς δεν βγαίνεις εξοδούχος κατά τη διάρκειά της και αν συμπληρώσεις το σετ των 20 ημερών υπηρετείς τις υπόλοιπες. Βγαίνει μόνο σε μεγάλα νούμερα π.χ. 10 Φ, 20 Φ κτλ.
       Κάπα: Κράτηση.Απλά δε βγαίνεις εξοδούχος κατά τη διάρκεια της τιμωρίας. Βγαίνει και σε μικρότερα μεγέθη για όλες τις ηλικίες και τα γούστα. 
       Σ.Εξ.: Στέρηση Εξόδου. Η συγκεκριμένη τιμωρία είναι από τις πλέον σκληρές (εξ ου και η πετυχημένη συντομογραφία που της αποδίδουν) καθώς ο φαντάρος χάνει σίγουρα εξόδους ανεξαρτήτως πότε θα τις πάρει.


Οποιαδήποτε ομοιότητα με πραγματικά πρόσωπα και καταστάσεις οφείλεται σε ατυχή γεγονότα που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια της θητείας μου.

Για τον Teddy και το Θεό

Δύο αποσπάσματα από το "Η τελική λήθη (δε φάιναλ θολούθιον)" του Κωστάκη Ανάν.

"Εκατομμύρια κοτόπουλα, παραφουσκωμένα με ορμόνες για να φάει ο κανακάρης σου, που ξύνει τα αρχίδια του άσκοπα στη σκοπιά. Εκείνος όμως παραγγέλνει σουβλάκια απ' έξω γιατί δεν καταδέχεται να φάει από την ίδια κατσαρόλα με τους υπόλοιπους. Για κάθε κότα που καταλήγει σνομπαρισμένη και αφάγωτη στα σκουπίδια του στρατού, πεθαίνει και μια ψυχή από ασιτία κάπου στον κόσμο, αλλά εσύ συζητάς μόνο το γιατί πήρε απαλλαγή ο Λάκης Κουβάς με τον πλατινένιο δίσκο και τον εύθραυστο ψυχισμό. Ζήτω η πατρίδα, ζήτω οι αγχώδεις ψυχικές διαταραχές, πάνω απ' όλα όμως ζήτω τα κοτόπουλα."

"...Κατερίνα μου, είμαστε αναγκασμένοι να μοιραζόμαστε αυτό τον κόσμο με ένα σωρό μαλάκες. Και το ίδιο ακριβώς πιστεύουν και αυτοί για εμάς. Απ' το «εμπρός, να αλλάξουμε τον κόσμο», θεωρώ πολύ πιο βασικό το «κατ' αρχήν, μην είσαι μαλάκας», και μετά βλέπουμε...
Με αγάπη,
Ισίδωρας"